امكان تصوّر الامر بها مقيّدة : ضمير در « بها » به صلاة برگشته و مقيّدة حال است . يعنى تصوّر امر به نماز درحالىكه مقيّد به داعى امر است . و التّمكّن من اتيانها كذلك : ضمير در « اتيانها » به صلاة برگشته و مشاراليه « كذلك » مقيّدة يعنى مقيّد به داعى امر مىباشد . بعد تعلّق الامر بها : ضمير در « بها » به صلاة برمىگردد . و المعتبر من القدرة الخ : كلمهء « واو » حاليه و جملهء بعدش حال مىباشد . انّما هو فى حال الامر : ضمير « هو » به قدرت معتبر برمىگردد . لا حال الامر : عطف به « حال الامتثال » مىباشد . يعنى « لا هو فى حال الامر » . واضح الفساد : خبر « توهّم امكان الخ » مىباشد . ضرورة انّه و ان كان تصوّرها كذلك : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و در « تصوّرها » به صلاة برگشته و مشاراليه « كذلك » مقيّد به داعى امر مىباشد . الّا انّه لا يكاد يمكن الاتيان بها : ضمير در « انّه » به معناى شأن بوده و در « بها » به صلاة برمىگردد . بداعى امرها : ضمير در « امرها » به صلاة برمىگردد . لعدم الامر بها : ضمير در « بها » به صلاة يعنى صلاة غير مقيّد برمىگردد . تعلّق بها مقيّدة الخ : ضمير فاعلى در « تعلّق » به امر و در « بها » به صلاة برگشته و كلمهء « مقيّدة » حال مىباشد . لا يكاد يدعو لامر : ضمير فاعلى در « يدعو » به قرينهء مقام به امر برمىگردد . الّا الى ما تعلّق به : ضمير فاعلى در « تعلّق » به امر و در « به » به ماء موصوله كه مقصود از آن مأمور به يعنى صلاة مقيّد بوده برمىگردد . لا الى غيره : ضمير در « غيره » به ماء موصوله برگشته و اين عبارت عطف به « الى ما تعلّق به » مىباشد . يعنى « لا يكاد يدعو لامر الى غير ما تعلّق به الامر » .